Σύσσωμος ο κόσμος των αγώνων αλλά και του αυτοκινήτου γενικότερα αποχαιρετά τον Alessandro Zanardi. Ο σπουδαίος οδηγός αγώνων, επί χρόνια εργοστασιακός οδηγός και πρεσβευτής της BMW, έφυγε απροσδόκητα από τη ζωή στην Ιταλία την 1η Μαΐου, όπως επιβεβαίωσε η οικογένειά του σε ηλικία μόλις 59 ετών αλλά πλήρης εμπειριών, επιτυχιών και αγώνων, τόσο μεταφορικά όσο και κυριολεκτικά. Ο “Alex” ήταν μια ξεχωριστή προσωπικότητα, αθεράπευτα αισιόδοξος και πηγή έμπνευσης για πολλούς ανθρώπους σε όλο τον κόσμο με αποτέλεσμα η απώλειά του να αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό. Κενό στην εταιρεία που έχασε έναν άνθρωπο με σημαντική ανθρωπιστική δράση και εκπροσωπούσε τις αξίες της, στην BMW M Motorsport που έχασε έναν φιλόδοξο και επιτυχημένο αθλητή, μέλος της οικογένειας των εργοστασιακών οδηγών της και φυσικά, στον στενό και τον ευρύτερο κύκλο του Zanardi που έχασαν έναν σύζυγο, έναν πατέρα και έναν φίλο.
Ο Zanardi γεννήθηκε στη Μπολόνια στις 23 Οκτωβρίου 1966. Αφού αγωνίστηκε στη Formula 1, όπου συμμετείχε σε 41 Grand Prix, μεταπήδησε στο αμερικανικό πρωτάθλημα CART και αναδείχθηκε πρωταθλητής Champ Car το 1997 και το 1998. Σε ένα σοβαρό αγωνιστικό ατύχημα στο Lausitzring στις 15 Σεπτεμβρίου 2001, έχασε ακαριαία και τα δύο του πόδια, αλλά σώθηκε μετά από επανειλημμένες προσπάθειες ανάνηψης. Ωστόσο, ο Zanardi δεν εγκατέλειψε ποτέ και το 2005 επέστρεψε ως εργοστασιακός οδηγός της BMW Motorsport στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Αυτοκινήτων Τουρισμού (WTCC), μετά τον ακρωτηριασμό και των δύο κάτω άκρων – μια επιστροφή που επισφράγισε με νίκη στο Oschersleben στις 29 Αυγούστου 2005. Συμμετείχε επίσης σε αγώνες αντοχής 24 ωρών για την BMW Motorsport, αγωνίστηκε στο Blancpain Sprint Series το 2014 και πραγματοποίησε εμφανίσεις ως προσκεκλημένος οδηγός στο DTM.
Παράλληλα με την καριέρα του στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, ο Zanardi ξεκίνησε και μια νέα αθλητική πορεία, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά τι είναι δυνατό να επιτύχει κάποιος με την αφοσίωση, τη δύναμη της θέλησης και τη φιλοδοξία. Στο handcycling (χειρήλατη ποδηλασία), κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του 2012 στο Λονδίνο. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στους Παραολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο ντε Τζανέιρο, κατέκτησε εκ νέου δύο χρυσά και ένα ασημένιο μετάλλιο στο handcycling. Συμμετείχε επίσης σε πολλούς αγώνες τριάθλου μεγάλων αποστάσεων, μεταξύ των οποίων και στο θρυλικό Ironman της Χαβάης. Το 2007 τερμάτισε τέταρτος στον Μαραθώνιο της Νέας Υόρκης. Μέσω του ιδρύματος “Bimbingamba”, ο Zanardi υποστήριξε παιδιά και νέους που είχαν υποστεί ακρωτηριασμούς και δεν είχαν πρόσβαση σε επαρκή ιατρική φροντίδα. Μέσω του “Obiettivo 3”, συνέβαλε στην ένταξη αθλητών με αναπηρία στον αθλητισμό.
Μετά από ένα ακόμη σοβαρό ατύχημα κατά τη διάρκεια αγώνα handcycling κοντά στην Πιέντσα, στις 19 Ιουνίου 2020, ο Alex Zanardi αποσύρθηκε από τη δημόσια ζωή. Με τη στοργή και τη φροντίδα της οικογένειάς του, μοιραζόταν τον χρόνο του μεταξύ νοσοκομείου, κέντρου αποκατάστασης και της κατοικίας του στην Πάδοβα. Ο Alex Zanardi είχε πει κάποτε: “Θέλεις να ανέβεις στο βουνό επειδή βρίσκεται εκεί και ξέρεις ότι μπορείς να τα καταφέρεις”. Τώρα, ένας αληθινός μαχητής της ζωής ολοκλήρωσε το τελευταίο του ταξίδι. Ciao, Alex!
